Nathalie Brans Weblog

Na 8 weken was ik vandaag voor het eerst weer in mijn eigen atelier.

Het bevolkingsaantal was in die tijd drastisch gestegen maar bestond gelukkig voornamelijk uit dode pissebedden.

Dus voordat ik aan het werk ging heb ik eerst maar even gestofzuigd en gedweild.

alles weer uitpakken - unpacking my boxes

Maar daarna kon ik mijn dozen uitpakken en aan de slag! Het was leuk om de werken terug te zien. Een aantal heb ik opgehangen en de rest heb ik even op een stapel gelegd. Aan één ben ik meteen verder gegaan, en voordat ik er erg in had was ik weer helemaal thuis.

Alsof er niets veranderd is? Nee dat niet, ik denk elke dag aan de tijd in het VSC en aan de mensen die ik daar heb ontmoet. Ik mis het ook elke dag maar ik ben blij dat ik het heb kunnen meemaken en ben ook erg blij om weer thuis te zijn en om hier verder te gaan met de dingen die ik daar heb ontwikkeld.

twee hommeltjes die de uitgang niet meer konden vinden - two bumblebees unable to find the exit during my absence

Back home.

It has been 8 weeks since I was in my studio in Maastricht.

During my absence the population had increased but luckily this mostly concisted of dead woodlouses.

weer aan het werk - back to work

So the first thing I had to do was hovering and mopping the floor. And after that I unpacked my boxes. It was great to look at my works again. I immediately started working on one of them. As if nothing has changed? No! Everyday I think of my time at the VSC and of the people I met and I do miss it everyday. But I am very happy that I had the chance to be there and I am also very happy to be back home again and to go on with the things I started there.

Vandaag is de dag van Liek Friedrichs en Paul Gorissen

Gisteravond na de open studios ben ik nog even naar het atelier van Rachel gegaan om een werkje te ruilen. Zij heeft een cyanotypie print van mij uitgezocht en ik heb een hele mooie aquarel van haar. Daarna was er feest en het was erg gezellig maar voordat het gezellig was was er een bijzondere performance waar we allemaal aan meededen: Eén van de kunstenaars had een ‘blinddoek’ dans feestje georganiseerd.

De laatste avond: open studios - Open studio, my last evening at VSC

Iedereen werd door haar geblinddoekt en daarna een leeg atelier in begeleid. Vervolgens hebben we 15 minuten staan ‘dansen’. Ik vond het een vreselijke ervaring en later bleek dat ik niet de enige was: je hebt het gevoel dat je de enige bent met een blinddoek om en dat alle andere mensen je staan uit te lachten.

De opluchting was groot toen de blinddoeken af mochten en we ‘gewoon’ mochten feesten.

En de dag erna: spullen ingepakt - The day after: packed

Vandaag is iedereen in een vreemde stemming: slaperig omdat we een korte nacht hadden en een beetje weemoedig vanwege het afscheid. Tegelijkertijd is iedereen ook blij om weer naar huis te kunnen gaan naar vrienden en familie. De meesten vertrekken morgen maar de mensen die met de auto zijn gaan vandaag al weg.

De shuttle bus vertrekt morgen ochtend om half negen en brengt ons naar het vliegveld van Burlington. En vanaf daar gaat iedereen zijn eigen weg.

Ik hoop dat ik een keer naar San Fransisco kan om Lani en Clair en Zoe op te zoeken maar eerst ga ik naar Calgary waar ik een vriendin en familie ga bezoeken en daarna terug naar mijn lief in Nederland.

Voorlopig was dit mijn laatste bericht. Bedankt allemaal voor de reacties en de ‘likes’ en ik hou jullie op de hoogte over de presentatie in juni.

Thursday March 29, Bye, Bye Vermont

Today is supported by Liek Friedrichs and Paul Gorissen

Yesterday evening after the open studios I went to Rachel’s studio. I gave her one of my cyanotype prints and she gave me a beautiful watercolor painting!

Then we partied. April had organized a special blind folded dance party.

Everbody had to wear a blindfold and was guided into a empty studio where we ‘danced’ for 15 minutes. I was relieved when I could take the blindfold of and party in a ‘normal’ way. But it was an intriguing experience.

Today everybody is in a strange mood: melancholy because of the good-bye but also happy because  going back home.

I hope to be able to go to San Fransisco one time and visit Lani, Clair and Zoe. But first I go to Calgary to visit a friend and family and after that I return to the Netherlands to my love!

For now this will be my last blog post. Thank you all for the responds and likes!

Vandaag is de dag van Oppewal Management Consultants

Vandaag is de laatste dag dat ik in mijn atelier kan werken. Morgen ga ik mijn spullen inpakken en de pakketjes klaar maken en ze versturen.

Er is veel gebeurd deze afgelopen weken en ik heb veel kunnen doen. Ik had me voorgenomen om kleine collages te maken en veel cyanotypie afdrukken te maken. De eerste week ben ik voornamelijk bezig geweest met de afdrukken en toen me dat begon te vervelen ben ik gaan zoeken naar mogelijkheden om de prints te gebruiken als basis voor mijn collages. Daar heb ik een goed begin mee gemaakt maar er valt nog veel meer in te ontdekken.

Mijn werktafel op de laatste dag - My table today

Vanmorgen kwam Lani even een kijkje nemen in mijn atelier en we hebben een leuk gesprek gehad over de mogelijkheden die de werken bieden die ik hier heb gemaakt. Zij zag van een aantal werken de mogelijkheid om ze op grotere schaal te maken en met die opmerking was ik heel blij.

Ik heb ook veel zin om weer een grotere installatie te maken en de mogelijkheden daarvoor ga ik onderzoeken als ik weer terug ben in Nederland.

een verzameling cyanotypie prints - a collection of cyanotype prints

Vanavond hebben we weer open studios en ik ben zeer benieuwd welke reacties ik nog meer ga krijgen en natuurlijk hoe de andere ateliers er uit zien.

Wednesday March 28, Open Studio

Today is supported by Oppewal management Consultants

Today is the last day that I can work in my studio. Tomorrow I have to pack and ship my packages back to the Netherlands.

A lot has happened and I was able to do many things in the past few weeks. I had planned to make small collages and lots of cyanotype prints. The first week I mainly spent on printing cyanotypes and later I also worked on the collages.

This morning Lani came over to my studio and we talked about the works.

She thought that some of the works would also work very well on a larger scale, I was very happy with that comment because I feel like making a large installation and I hope I am able to do so when I am back home.

This evening I will leave my studio door open and I am looking forward to others people’s reactions and to see the studios of the other artists.

Vandaag is de dag van Ludo Hellemans

In de galerie van het VSC is deze week Winter Gardening te zien, een presentatie van Yi-Chun Lo.

Het werk gaat over de relatie tussen mens, land en omgeving en bestaat uit een serie aquarellen en het project Winter Gardening.

Winter Gardening

De plattegrond van Johnson is de basis voor een aantal hangende tuintjes.

De afgelopen zes weken heeft Yi-Chun zelf zaadjes geplant en voor de jonge scheuten gezorgd. Door dit proces van wachten en water geven bouwt ze en relatie op met de tuintjes. Het publiek mag participeren door een gebied te markeren met een vlaggetje en zelf ook zaadjes te planten.

Aan het eind van deze week mag het gemarkeerde gebied door de eigenaar mee naar huis worden genomen om de plantjes thuis verder te laten groeien.

One of the watercolor paintings by Yi-Chun Lo

Monday March 26, Winter Gardening

Today is supported by Ludo Hellemans

This week the Red Mill Gallery is showing Winter Gardening a project by Yi-Chun Lo.

The installation is about the relationship between human, land and environment and consists of a series of watercolor paintings and hanging gardens.

The past six weeks she has planted seeds and during the proces of watering and waiting she has built a relationship with the small gardens.

The public is invited to participate: one can plant seeds and mark the chosen plot by planting a flag. At the end of this week the owners can take the marked plot home and plant the seedlings in their own garden.

Vandaag is het Jaradag

Vandaag was een dag waarop de waarde van een plek als deze heel duidelijk was.

Het VSC nodigt ook kunstenaars van buiten het centrum uit om lezingen te geven. Ze blijven een paar dagen in het centrum en dan is er de gelegenheid om ze in je atelier uit te nodigen om over je werk te spreken.

Ik heb in deze periode drie van deze bezoekende kunstenaars gesproken.

Het mooie van dit soort ontmoetingen is dat je even in de gelegenheid bent om door hun ogen naar je eigen werk te kijken. Er is maar weinig tijd beschikbaar, een half uur per bezoek en dat is wel jammer want voordat het gesprek goed en wel op gang is moeten ze al weer naar de volgende afspraak. Maar het zijn zeer ervaren kijkers en binnen die tijd zijn ze meestal toch in staat een paar interessante vragen te stellen of een paar opmerkingen te maken waardoor je weer op een andere manier naar je werk kijkt.

Vandaag had ik twee van deze bezoekjes en ik had me voorgenomen om daarna even te gaan zwemmen in het zwembad op de campus van het Johnson State College.

Onderweg naar het zwembad werd ik staande gehouden door Steve, een van de schrijvers en hij vroeg of hij een van zijn gedichten mocht voorlezen. Ik vind het zeer bijzonder als mensen hun leven aan schrijven wijden en ik was ontroerd door het feit dat ik nu een privévoordracht zou krijgen. Het was een nieuw gedicht en nog niet in zijn definitieve vorm. Maar er werden een paar sterrenbeelden in genoemd en eerder deze week had Steve bij mij gecheckt of Perseus en Orion inderdaad sterrenbeelden waren.

Tijdens het zwemmen heb ik nog rustig kunnen nadenken over deze dag, ik was de enige in het zwembad dus het was er heel stil. En ik realiseerde me heel goed dat dit een unieke dag voor me was, en niet alleen omdat ik normaal niet naar zwembaden ga.

Sunday March 25, Reflection

Today is supported by Jara

Today was one of those days on which the value of places like these is tangible.

The VSC also invite artists to give lectures, they stay a few days at the centre and during those days there is the opportunity to invite them for a studio visit.

I have had three of those visits of which two today. The good thing of these visits is that you are given the opportunity to look at your own work through somebody elses eyes. And although there is not much time, only half an hour per visit, most of the visiting artists are capable of asking a few questions or make some interesting remarks on the work that make you look at your work in a different way.

I had planned to go for a swim after the studio visits and on my way to the pool I ran into Steve, one of the writers.

He wanted to read me a poem. I find it very special when people devote their lives to writing and I was touched by the fact that I was going to have a personal reading.

During swimming I had a chance to reflect on the day and I realized that this had been a unique day for me and not just for the fact that I usually never go for a swim.